NİYE BEN?" DİYEN HERKES İÇİN...   YANİ BİZE:)

Brenda yamaç tırmanışı yapmak isteyen genç bir kadındı. Bir gün cesaretini
toplayarak bir grup tırmanışına katildi.

Tirmanacakları yere vardıklarında, neredeyse duvar gibi dik, büyük ve
kayalık bir yamaç çıktı karsılarına. Tüm korkularına rağmen, Brenda
azimliydi. Emniyet kemerini takti, İpi yakaladı ve kayanın dik yüzüne
tırmanmaya başladı.

Bir süre tırmandıktan sonra, nefeslenebileceği bir oyuk buldu. Orada asili
dururken, gruptan yukarıda ipi tutan kişi dalgınlığa düşerek İpi
gevşetiverdi. Aniden boşalan ip, hızla Brenda'nin gözüne çarparak
lensinin düşmesine neden oldu.

Lens çok küçüktü ve bulunması neredeyse imkânsızdı. Lens yamacın ortasında
bir yerlerde kalmıştı ve Brenda artık bulanık görüyordu.

Ümitsizlik içinde Brenda, lensini bulması için Allah'a dua edebilirdi
yalnızca. Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı.

"Allah'ım! Sen bu anda buradaki tüm dağları görürsün. Bu dağlar üzerindeki
her bir taşı ve yaprağı bildiğin gibi, beni lensimin yerini de biliyorsun.
Onu bulmama yardım et. "

Patikalardan yürüyerek aşağı indiler. Aşağı indiklerinde, tırmanmak üzere
oraya doğru gelen yeni bir grup gördüler. İçlerinden biri "Aranızda lens
kaybeden var mı?" diye bağırdı."

Brenda'nın sonradan öğrendiğine göre, lensi bir karınca taşıyordu ve
karınca yürüdükçe yavaşça kayanın üzerinde hareket edip parlayan lens
kızların dikkatini çekmişti.

Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduklarını babasına anlatacak ve
bir karikatürcü olan babası da ağzıyla lens taşıyan bir karınca resmi
çizerek, karıncanın üzerindeki baloncuğa şunları yazacaktı:

"Allah'ım! Bu nesneyi neden taşıdığımı bilemiyorum. Bunu yiyemem ve
neredeyse taşıyamayacağım kadar ağır. Ama istediğin sadece bunu
taşımamsa,senin için taşıyacağım. ."

KISSADAN HiSSE: "BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM" demeyin...

                           BİR BARDAK SÜTÜN HATIRI 
Howard, yoksul bir ailenin çocuğuydu ve okul giderlerini karşılamak için
kapı kapı dolaşarak eşyalar satıyordu. O gün, hiçbir şey satamamıştı ve
karnı da çok açtı. Bundan sonra çalacağı ilk kapıdan iyecek birşeyler
istemeye karar verdi. Kapıyı açan sevimli genç bayanı görünce utandı.
Yiyecek birşeyler yerine "Afedersiniz bir bardak su rica edebilirmiyim?"
diye bildi yalnızca. Genç bayan, çocuğun aç olabileceğini düşünerek kocaman
bir bardak süt getirdi ona. Çocuk, sütü yavaş yavaş içine sindirerek içtikten
sonra "Çok teşekkür ederim borcum ne kadar?" diye sordu genç bayana.

Genç bayan, "Borcunuz yok" diyerek, yüzünde sıcak bir gülümsemeyle devam etti;
"Annem, gösterdiğimiz şefkat ve nazaket karşılığı olarak asla bir bedel
ödenmesini beklemememizi öğretti bize" dedi. Çocuk "o halde çok teşekkürler,
yürekten teşekkür ederim size" dedi. Howard Kelly, evin önünden ayrıldığı zaman
kendisini yalnızca bedensel olarak değil, ruhsal olarak da güçlü hissediyordu.
Yıllar sonra genç bayan çok ender rastlanan bir hastalığa yakalanmıştı.
Yöredeki doktorlar çaresiz kalınca, hastalığı ile ilgili araştırmalar yapılması
için onu büyük kente gönderdiler.

Dr.Howard Kelly, konsültasyon yapması için çağrıldığı hastanın hangi kasabadan
geldiğini duyunca heyecanlandı. Artık genç olmasa da yıllar önce kendisine
sevgiyle yaklaşan bayanı ilk gördüğü anda tanımıştı ve onun yaşamını kurtarmak
için elinden geleni yaptı. Uzun süren tedaviden sonra bayan sağlığına kavuştu.
Dr.Kelly, denetlemesi için önüne getirilen faturaya şöyle bir baktı ve üstüne
birşeyler yazarak zarfın içine koydu ve hasta bayanın odasına gönderdi. Kadın
elleri titreyerek aldı zarfı eline. Açmaya korkuyordu... Hastane faturasını
asla ödeyemeyeceğini ve geri kalan yaşamı boyunca bu faturayı ödemek için
çalışacağını biliyordu. Sonunda zarfı açtı ve faturaya iliştirilmiş bir not
dikkatini çekti. Kağıtta şunlar yazılıydı: "Hastane giderlerinin tamamı bir
bardak süt karşılığı ödenmiştir."
 

Adamin biri Afrika'da safariye çikarken yanina minik köpegini de almis.
Minik köpek bir gün ormanda dolasip,kelebekleri kovalar,çiçekleri
koklarken kayboldugunu fark etmis. Ne yapacagini düsünürken bir de bakmis
ki karsidan bir leopar geliyor ve belli ki günlük yiyecegini ariyor.
"Simdi basim dertte" diye düsünmüs minik köpek.

Etrafina bakmis yerde kemik parçalarini görmüs.Hemen arkasini leoparin
geldigi yere dönerek kemikleri kemirmeye baslamis, bu arada da arkadaki
hareketi kestirmeye çalisiyormus. Leopar tam saldiracakken minik köpek
kendi kendine konusmus;

"Ne kadar lezzetli bir leoparmis.Acaba etrafta bundan bir tane daha var
mi?"

Bunu duyan leopar bir anda donmus kalmis ve en yakindaki agaca tirmanarak
dallarin arasina saklanmis.

"Tam zamaninda kurtardim yoksa bu köpege yem olacaktim" diye düsünmüs
leopar. Bütün bunlar olup biterken bir baska agacin üstündeki bir maymun
olanlari izliyormus.

Bildiklerini kullanarak bundan sonra leopardan kurtulabilecegini
düsünmüs.
Leoparin yanina giderek neler oldugunu anlatmis... Leopar kopegin
yaptiklarina çok sinirlenmis ve maymuna "Atla sirtima, gidip sunu
yakalayalim" demis.

Ancak minik köpek neler oldugunu ve leoparin sirtinda maymunla birlikte
süratle kendisine yaklastigini fark etmis.

"Simdi ne yapacagim" diye düsünürken kaçmaya tesebbüs etmemis. Bunun
yerine arkasini leoparin geldigi yöne dönerek, kemikleri kemirmeye devam
etmis.

Tam leopar saldiracakken yine kendi kendine konusmus; "Bu aptal maymun da
nerede kaldi?

Yarim saat önce bir leopar daha getirsin diye gönderdim hala haber yok!"

Diplomasi böyle birsey iste... yapabiliyorsan; hizli düsün, sakin ol,
güclü görün, düsmanini kendi silahi ile yen.